مبارزاتی که هنوز هم جذاب‌اند

هسته اصلی Devil May Cry 5 همچنان همان چیزی است که باعث موفقیت بازی شده: مبارزات سریع، روان و بسیار پرجزئیات. بازی چند شخصیت قابل کنترل دارد و هرکدام مجموعه حرکات، قابلیت‌ها و مسیر ارتقای مخصوص خودشان را ارائه می‌کنند. ماجرا ابتدا با Nero آغاز می‌شود و در ادامه V و Dante نیز وارد چرخه بازی می‌شوند. نسخه Switch 2 همچنین Vergil را به‌عنوان شخصیت قابل بازی در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

Nero بیشتر به حملات نزدیک متکی است و بازوی مکانیکی او نقش مهمی در مبارزات دارد. قابلیت‌های مختلف این بازو باعث می‌شوند حتی در مواجهه با دشمنان مشابه، گزینه‌های متفاوتی برای حمله داشته باشید. Dante نیز سیستم پیچیده‌تری دارد و چند سبک مبارزه مختلف در اختیارش قرار می‌گیرد. همین موضوع باعث می‌شود یادگیری کامل توانایی‌های او زمان بیشتری ببرد.

با این حال، تفاوت میان برخی شخصیت‌ها آن‌قدر زیاد نیست که هرکدام کاملاً یک تجربه مستقل به نظر برسند. بسیاری از ایده‌های اصلی مبارزات بین شخصیت‌ها مشترک هستند و تفاوت بیشتر در نحوه استفاده از آن‌ها دیده می‌شود. Dante برای مثال پیچیده‌تر و گسترده‌تر از Nero است، اما اساس مبارزه او همچنان به همان فرمول نزدیک می‌ماند.

در این میان V کاملاً متفاوت است. او خودش مستقیماً به دشمنان حمله نمی‌کند و به جای آن دو موجود شیطانی، یک پرنده و یک پلنگ، را کنترل می‌کند. هرکدام از این موجودات دکمه مخصوص خود را دارند و بازیکن باید هم‌زمان حملاتشان را مدیریت کند. این سیستم در ابتدا کمی عجیب به نظر می‌رسد، اما خیلی زود تبدیل به یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازی می‌شود. کنترل چند منبع حمله به‌صورت هم‌زمان، مهارت و تمرکز بیشتری می‌خواهد و باعث شده V واقعاً شخصیت متفاوتی باشد.

مراحل خطی، اما متنوع

طراحی مراحل Devil May Cry 5 چندان پیچیده نیست. بازی ساختاری خطی دارد و بیشتر زمان شما صرف عبور از مسیر مشخص، مبارزه با دشمنان و رسیدن به بخش بعدی خواهد شد. با این حال، در محیط‌ها آیتم‌ها و مسیرهای فرعی مختلفی قرار گرفته که بازیکن را به جست‌وجوی بیشتر تشویق می‌کنند.

برخی از آیتم‌های مخفی برای افزایش سلامتی یا ارتقای شخصیت‌ها کاربرد دارند و مراحل چالشی نیز در نقاط مختلف بازی پنهان شده‌اند. این مراحل معمولاً هدف مشخصی دارند؛ مثلاً باید گروه خاصی از دشمنان را در مدت زمان تعیین‌شده شکست دهید یا یک چالش ویژه را با شرایط خاصی به پایان برسانید.

نکته مثبت این است که محیط‌ها با وجود ساختار نسبتاً خطی، از نظر بصری تکراری نمی‌شوند. بخش قابل‌توجهی از بازی در محیط‌های تاریک و جهنمی جریان دارد، اما تغییر مناطق و جابه‌جایی میان شخصیت‌های مختلف باعث می‌شود ظاهر بازی دائماً تازه بماند.

یک نکته آزاردهنده هم در این بخش وجود دارد. بازی هنگام پیدا کردن برخی آیتم‌های خاص، روند بازی را متوقف می‌کند و توضیح مربوط به آن‌ها را نمایش می‌دهد؛ حتی زمانی که قبلاً همان آیتم را در اختیار داشته‌اید. این توقف‌های کوتاه در دفعات اول مشکل بزرگی نیستند، اما تکرارشان در طول بازی می‌تواند آزاردهنده شود.

داستانی که به اندازه گیم‌پلی قدرتمند نیست

داستان یکی از بخش‌هایی است که Devil May Cry 5 نمی‌تواند هم‌سطح گیم‌پلی خود ظاهر شود. بازی تلاش زیادی می‌کند روایتش را جدی، پیچیده و حماسی نشان دهد، اما نتیجه نهایی چندان قانع‌کننده نیست.

داستان مرتب میان زمان‌های مختلف جابه‌جا می‌شود و شخصیت‌های متعددی در آن حضور دارند، اما این ساختار پیچیده لزوماً به روایت جذاب‌تری منجر نشده است. اتفاقات اصلی نیز اغلب قابل پیش‌بینی هستند و شخصیت‌های بازی، به‌جز چند مورد، چندان عمیق یا دوست‌داشتنی نوشته نشده‌اند.

مشکل زمانی بیشتر به چشم می‌آید که بازی بعد از یک مبارزه هیجان‌انگیز، ناگهان کنترل را از بازیکن می‌گیرد و وارد یک کات‌سین طولانی می‌شود. از نظر فنی نمی‌توان ایراد بزرگی به این صحنه‌ها گرفت؛ مدل‌سازی شخصیت‌ها، انیمیشن‌ها و کیفیت کارگردانی همچنان بسیار خوب هستند. مشکل اینجاست که جلوه‌های بصری عالی نمی‌توانند ضعف روایت را کاملاً پنهان کنند.

با این حال، داستان آن‌قدر بد نیست که تجربه کلی بازی را خراب کند. در نهایت دلیل اصلی ادامه دادن Devil May Cry 5، مبارزات آن هستند و بازی در این بخش به اندازه کافی قدرتمند است که ضعف‌های داستانی را تحت‌الشعاع قرار دهد.

شاهکار فنی Capcom روی Switch 2

جایی که این نسخه واقعاً می‌درخشد، عملکرد فنی آن روی Switch 2 است. Devil May Cry 5 در ابتدا برای PS4 و Xbox One منتشر شد و بعدها نسخه‌های ارتقایافته‌ای برای سخت‌افزارهای جدیدتر دریافت کرد. حالا Switch 2 توانسته بخش زیادی از همان تجربه را در قالب یک کنسول هیبریدی ارائه کند.

مهم‌تر از همه، بازی در شرایط مناسب می‌تواند به ۱۲۰ فریم بر ثانیه برسد. برای یک بازی اکشن که سرعت واکنش بازیکن و اجرای دقیق حرکات اهمیت زیادی دارد، چنین نرخ فریمی مزیت بزرگی محسوب می‌شود. حرکات شخصیت‌ها و انیمیشن مبارزات در این حالت بسیار روان به نظر می‌رسند و تجربه بازی کاملاً با ماهیت سریع آن هماهنگ است.

کیفیت تصویر نیز یکی دیگر از نقاط قوت این پورت است. برخلاف بعضی از پورت‌های سنگین‌تر Capcom روی Switch 2، Devil May Cry 5 مجبور نشده برای رسیدن به عملکرد مناسب، افت شدیدی در وضوح یا جزئیات گرافیکی داشته باشد.

البته باید در نظر داشت که بازی از نظر فنی به اندازه برخی آثار جدیدتر Capcom سنگین نیست، اما این مسئله چیزی از ارزش پورت کم نمی‌کند. نتیجه نهایی نشان می‌دهد Switch 2 در اجرای بازی‌های نسل قبل با موتور RE Engine ظرفیت بسیار خوبی دارد.

انتخابی مناسب برای بازی در حالت دستی

ساختار مرحله‌ای Devil May Cry 5 یک مزیت دیگر هم دارد: بازی برای حالت دستی Switch 2 بسیار مناسب است. مراحل معمولاً به بخش‌های مشخص و نسبتاً کوتاهی تقسیم شده‌اند و لازم نیست برای تجربه مناسب بازی، هر بار مدت زیادی پای کنسول بنشینید.

از طرفی، اجرای روان و کیفیت بصری خوب باعث می‌شود رفتن به حالت دستی احساس یک نسخه ضعیف‌تر را منتقل نکند. این مسئله برای یک بازی اکشن سریع اهمیت زیادی دارد، زیرا افت عملکرد یا کنترل نامناسب می‌توانست مستقیماً روی مبارزات تأثیر بگذارد.

در مجموع، Capcom توانسته یکی از بهترین نمونه‌های استفاده از توانایی‌های Switch 2 برای اجرای بازی‌های نسل قبل را ارائه کند. این پورت نه‌تنها قابل قبول است، بلکه می‌توان آن را یکی از بهترین نسخه‌های Devil May Cry 5 روی کنسول‌ها دانست.

جمع‌بندی

Devil May Cry 5 همچنان بعد از گذشت چند سال، یکی از سرگرم‌کننده‌ترین بازی‌های اکشن سوم‌شخص محسوب می‌شود. مبارزات سریع، سیستم ارتقای شخصیت‌ها و تنوع توانایی‌ها باعث شده گیم‌پلی بازی همچنان جذاب بماند.

در مقابل، داستان نمی‌تواند همان کیفیت را ارائه دهد و شباهت میان سبک مبارزه برخی شخصیت‌ها نیز باعث شده تنوع واقعی بازی کمتر از چیزی باشد که انتظار داریم. در این میان V با سیستم مبارزه متفاوت خود استثنای بسیار خوبی است.

نسخه Switch 2 اما داستان متفاوتی دارد. Capcom پورت بسیار خوبی ساخته که هم از نظر کیفیت تصویر چشمگیر است و هم عملکردی بسیار روان ارائه می‌دهد. پشتیبانی از نرخ فریم بالا، در کنار ساختار مناسب بازی برای حالت دستی، باعث شده این نسخه انتخابی بسیار جذاب برای کسانی باشد که می‌خواهند Devil May Cry 5 را روی کنسول نینتندو تجربه کنند.